Niemand Kan Het Winnen Van De Tijd

D                         A#  C                         C/B
Tussen de kale rotsten hier, hoor ik geen vogels fluiten
D                       A#   C                         C/B
Er is geen schaduw meer, m’n bandjes plakken aan de weg
D                       A# C                  C/B
Een wolf of wie dan ook, bijt mij in de kuiten,
D                 A#   C                       C/B
Mijn verzet breekt, maar dit maal niet door pech

[Verse 1]
G                          Bm
Dan rijst de vraag, waarom wil een mens zo lijden
C                           G                     D
Zich kwellen zonder glorie, blijven afzien op moraal
G                                          Bm7
Maar alles juicht in mij, er komen betere tijden
C
Wacht tot ik over de top ben,
G                 D     D7
Wacht maar tot ik daal

[Chorus]
G                Bm7               C             G
De dood of de gladiolen, prevel ik altijd bij de start
G                   Bm7                C                 G
Nimmer heb ik mij verscholen, al was de koers ook nog zo hard
D                   G             D                      G
Held te midden der idolen, die nu op zijn laatste benen rijdt
C                  G               D                      G
Als dood zonder gladiolen, niemand zal ooit winnen van de tijd

[Bridge]
C                                        G
Een vriend, ik grijp een krant bidon, ik daal…  ik daal
C                                  G
Ik voel de kant de wind de zon, ik daal…  ik daal
D              D7
De kop omlaag, dieper in de beugels,
D                       D7                                           G
ik voel het lijden en de pijn niet meer als ik vlak langs de afgrond scheer
            D               C               G
Dit is geen dalen meer, maar vliegen zonder vleugels

[Solo]

G  Bm C G Bm7 C G D

[Bridge]
C                                       G
Een bocht, te laat, ik ga rechtdoor, ik val…   ik val
C                                       G
Het stuur, de macht, die ik verloor, ik val…  ik val
D              D7
De kop omlaag, dieper in de beugels,
D                            D7                               G
Nog eenmaal word mijn naam genoemd, niets zo vergankelijk als roem
            D                 C              G
Dit is geen vallen meer, maar vliegen zonder vleugels

[Outro]
G                 Bm7              C             G
De dood of de gladiolen, prevel ik altijd bij de start
G                     Bm7               C                G
Nimmer heb ik mij verscholen, al was de koers ook nog zo hard
D                   G             D                     G
Held te midden der idolen, die nu op zijn laatste benen rijdt
C                  G               D                      G
Als dood zonder gladiolen, niemand zal ooit winnen van de tijd