Aeneas Nu

C

[Verse 1]
            C                         F           C
Er was geen eind en geen begin toen Aeneas werd geboren.
      C                              F             C
En nu ik aan 't zoeken ben, slaan de klokken in de toren
       F                                  Ab        C
het verhaal voor wie 't wil horen van een eindeloze reis.

[Verse 2]
              C                              F            C
Een man veegt scherven bij elkaar en metselt zerken in de grond
          C                              F                 C
ik wandel door dit doodsgevaar omdat ons huis hier vroeger stond
        F                             Ab        C
maar ik ben vreemd en ongezond op een eindeloze reis.

[Verse 3]
          C                           F                   C
Ik kom misschien aan een station door schele bedelaars verwacht
           C                             F                 C
de laatste trein ontmoet de zon de avond valt angstwekkend zacht
          F                              Ab        C
en ik ben vreemd en zonder kracht op een eindeloze reis.

[Verse 4]
          C                            F             C
En als ik vraag waar ik nu ben, staren mensen achter kragen
        C                               F                 C
naar de straat ver weg van hen, niemand antwoordt op mijn vragen
            F                              Ab        C
want ik ben vreemd en al vele dagen op een eindeloze reis.

[Verse 5]
       C                            F                C
En als niemand mij verwacht, kom ik t'rug en dan zal blijken:
        C                           F               C
het was nooit zoals ik dacht en het zal er nooit op lijken
               F                                 Ab        C
het is vreemd, vreemd om neer te strijken na een eindeloze reis.