E 022100Em 022000G 320003 Intro:Asus2 Bm/ABm7/A Asus2Asus2 Bm/A Ik zit op een stoel, mijn moeder ligt op bedBm7/A Asus2 En de morfine doet zijn werkAsus2 Bm/A Haar tijd is voorbij, maar nog niet helemaalBm7/A Asus2 Voor dood gaan is ze net nog iets te sterkG Em A Toen ze me zei dat ze het op wou gevenG Em A Wist ze dat zeker en ik was er nog niet aan toeBm E Want ze hecht altijd zo koppig aan het levenBm E En nu zei ze "ach joh laat maar, ik heb geen zin meer ik ben moe"Asus2 Bm/A Ik zit op een stoel en mijn moeder ligt op bedBm7/A Asus2 Buiten is de zon net op gegaanAsus2 Bm/A Ik kijk naar haar handen, versleten, opgezetBm7/A Asus2 Ze heeft haar leven lang het huishouden gedaanG Em A Mijn moeder is nog van de generatie vrouwenG Em A Van voor de oorlog en van een mens krijgt niks cadeauBm E Ze werd ontslagen destijds toen ze ging trouwenBm E Maar dat gold voor alle vrouwen toen Harrie, dat was toen eenmaal zoAsus2 Bm/A Ik zit op een stoel en mijn moeder ligt op bedBm7/A Asus2 Haar borst gaat rustig op en neerAsus2 Bm/A Ze is er heel mijn leven lang altijd voor mij geweestBm7/A Asus2 Nog even en dan is ze er niet meerG Em A Toch weet ze me zelfs nu nog troost te gevenG Em A En laat me zien aan het eind van haar bestaanBm E Dat een mens zielsveel kan houden van het levenBm E Maar aan het eind klaarblijkelijk ook in staat is rustig dood te gaanAsus2 Bm/A Ik zit op een stoel, mijn moeder ligt op bedBm7/A Asus2 En de morfine doet zijn werkAsus2 Bm/A Ze is bijna daar waar ze graag wezen wilBm7/A Asus2 Maar voor dood gaan is ze net nog iets te sterkBm7/A Asus2 En de morfine doet zijn werkAsus2 Bm/ABm7/A Asus2Asus2 Bm/ABm7/A Asus2Bm7/A Asus2Bm7/A Asus2
De Morfine Doet Zijn Werk
Harrie Jekkers
- A
- Asus2
- Bm
- Bm/A
- Bm7/A
- E
- Em
- G
Tom: