De Avond Doet Ons Luisteren

G        G        G        G
D7       G        D7*

[Verse 1]
   G              C                 D7            G
De avond doet ons luisteren naar 't ruisen van de wind,
    G7                   C              D7             G
hij draagt 't vertrouwde fluisteren van mensen die men mint;
    A7             D             A7             D
van moeder met wat lampelicht rondom haar goede hoofd,
    A7                    D              Gm  A7              D
die vraagt waar toch haar jongen ligt en dan   het lamplicht dooft.

[Chorus]
G           G    B7 C D7   G
Als over 't kamp de a-vond daalt,
   G            G                     A7             D
de sterrenhemel glanzend straalt, dan dromen wij van thuis.
G           G7        C      G
Dan bindt opnieuw met hechte hand
   G         G7  C             Am        D7 G
de avond aan het heimatland en aan de verre thuis.

[Vers 2]
   G               C            D7             G
De avond brengt herinnering aan mensen in mijn land,
    G7           C               D7             G
aan huizen in de schemering, een lichtje dat er brandt;
    A7          D               A7             D
aan ogen met de schittering der sterren van de nacht,
    A7               D            Gm  A7        D
aan woorden voor vertedering, het meisje dat me wacht.

[End-Chorus]
G           G    B7 C D7   G
Als over 't kamp de a-vond daalt,
   G            G                     A7             D
de sterrenhemel glanzend straalt, dan dromen wij van thuis.
G           G7        C      G
Dan bindt opnieuw met hechte hand
   G         G7  C             Am        D7 G
de avond aan het heimatland en aan de verre thuis.