No fundo do meu coração há uma ferida E korn va c'halon 'zo ur gleizhenn Que eu carrego desde a minha juventude 'Baoe va yaouankiz he dougan Aquele que eu amava Rak, siwazh, an hini a garen Não amava aquilo que eu amo Ne gare ket pezh a garan.
Ele só amava as cidades, Eñ na gare nemet ar c'hêriou, Os mares profundos, os países longínquos Ar morioù don, ar broioù pell, E eu só amava a natureza, Ha ne garen 'met ar maezioù, Os tão lindos campos da minha Bretanha Maezioù ken kaer va Breizh-Izel.
Entre dois amores eu tive que escolher: Ret' voe didab 'tre div garantez : O amor à pátria, o amor a um homem Karantrez-vro, karantez den. Eu devotei minha vida ao meu país D'am bro am eus gouestlet va buhez E deixei partir aquele que eu amava Ha lezet da vont 'n hini 'garen.
Eu nunca mais o revi Biskoazh abaoe nam eus en gwelet Nem nunca mais ouvi falar dele Biskoazh klevet keloù outañ. A tristeza no fundo do meu coração ficou Ar gleizhenn em c'halon zo chomet Ele não amava aquilo que eu amo Pa ne gare ket pezh a garan
Cada homem carrega o seu destino Pep den a dle heuilh e Donkadur : Assim é a lei desse mundo Honnezh eo lezenn ar Bed-mañ. Meu coração foi magoado Gwasket 'voe va c'halon a-dra-sur, Ele não amava aquilo que eu amo Met 'gare ket pezh a garan.
Para ele, riqueza e honra Dezhañ pinvidigezh, enorioù, Para mim, pobreza e desprezo Din-me paourentez ha dispriz. Mas eu não trocaria por nenhum tesouro Met 'drokfen ket evit teñzorioù Meu país, minha língua e minha liberdade Va Bro, va Yezh ha va Frankiz.