Como o mar que chama os navios Eins og miðin kalla út skipin Depois de noites tormentosas Eftir stormasamar nætur Eu abraço o caminho Hvert ég á braut Onde quer que me leve Hvert sem nú toga fætur Mas você me chama En þú kallar eftir mér Você quebra as ondas þú býður mér skól Você me oferece abrigo þú ölduna brýtur Você me dá um refúgio þú býður mér griðarstað E o que quer que acontecesse Og hvering sem allt fer Durante a hora mais escura Á myrkustu stund Você era a luz na tempestade þú varst ljós i storminum
Eu tropecei sozinho em autodestruição Ég rambaði einn í själfseyðingu Minha alma está para morrer Sál mín er nú feig Agora parece preto Nú virtist svart Tudo ficou frio Nú allt er orðið kalt Eu pisei na escuridão Ég inn í myrkrið steig Minha alma está para morrer Sál mín er nú feig
A escuridão se afastou Myrkrið vék á brott Você era a luz na tempestade þú varst ljós í storminum